หลังจากที่ปล่อยให้คนอื่นเล่นบล็อคกันไปตั้งกะปีมะโว้ จนเป็นรายเดียวที่ไม่ได้มีบล็อคมี livejournal อะไรกะเขา ในที่สุด ตอนนี้เราก็เสร็จมันจนได้ เหอๆๆๆ...
ให้ตายเถอะ...ไม่คิดเลยนะนี่ว่าตัวเองที่แสนจะขี้เกียจไม่ค่อยมีอารมณ์จะเขียนบันทึก หรือไดอารี่อะไรเลยจะมีบล็อคกะเขาได้...
อันนี้ต้องโทษ (?) คุณเพนน์ด้วยแรงยุจากคุณจึงได้มีวันนี้...ประมาณว่าให้เอาไว้เป็นที่เม้าท์เล่าเรื่องสารทุกข์สุขดิบ หรือจะจิกกัดอีกฝ่ายรวมทั้งเหยื่อรายอื่นๆ (555) เพราะว่าต่อไปกะคุณเพนน์คงเจอกันทาง MSN ได้ยากขึ้น แล้วกะรายอื่น อย่างนุ่นหรือแจนก็นานๆโทรหากันที เนื่องจากทางนั้นเรียนยุ่ง ทางนี้ก็งานหนัก วุ่นกันเข้าไป เวลาที่ว่างจะออนจะคุยมันก็ไม่ค่อยจะตรงกัน ถ้าไงจะตามจะจิกอะไรก็ทำผ่านที่นี่ได้อีกทาง เพราะถ้าเปิดเข้ามาก็ตั้ง Comment Alert เตรียมทิ่มตาเอาไว้แล้ว
เอาเป็นว่าบล็อคที่อาจจะหาสาระไม่ค่อยได้อันนี้นอกจากเป็นที่ตามจิกตัวเรา ก็จะเป็นสนามระบายอารมณ์ พิมพ์ไปบ่นไป เพื่อรายงานให้เพื่อนๆทราบว่าข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่นะ ไม่ได้สลบเหมือดขาดใจเพราะงาน หรือไปพลีชีพกู้ชาติแต่อย่างใด...
แต่ตอนนี้ยังไม่มีอะไรจะบ่น ยังไม่มีอะไรจะเม้าท์ไว้รอ entry หน้า เมื่อมีเวลา + อารมณ์ละกัน
Aib พิมพ์ไปบ่นไป เมื่อยไป โอ๊ย...อยากไปสปาเว้ยยยยย...
ps. แล้วต่อไปบล็อคนี้จะถูกดองเค็มเกลือท่วมไหเหมือนเวบของเราด้วยรึเปล่าหว่า...ส่อแววลงไหมาตั้งกะ entry แรก
edit @ 2006/04/09 03:03:29
